Hüseyin Kengerli'nin Düþünce Beyannamesi

           Alevi dostlar (canlar da desem yakýþýr) “Alevilik Ali’yi sevmekse ben de Aleviyim” sözünü haklý olarak tenkit ediyorlar. Aleviliðin ne olduðunu bir cümleye indirgemek ve buradan da “Alevi diye bir þey yok aslýnda”ya giden çýkarsamaya yol açmak kabul edilemez bir yaklaþým. Bu retoriðin sahipleri her ne kadar siz-biz ayrýmýný bertaraf etmek gayesini güdüyor da olsalar iyi niyet doðrunun önüne geçmemelidir.

           Baþlýða aldýðým yargý ise bambaþka bir cephenin dilinin altýnda saklý.

           Hükümetin, bu topraklarýn kadim bir  “yara”sýna olanca saðlýklý bir perspektifle açýlým giriþimi vesilesiyle yeniden arz-ý endam eden derin bir sarsýntýdan söz ediyorum. Cumhuriyet adlý mevkutenin cömertçe sayfalarýný açtýðý bu cephe, Aleviliðin Hz. Ali ile iliþkilendirilmesinden þiddetle rahatsýz. Onlarýn arzusu “Alisiz bir Alevilik”. Bu yüzden “Alevilik Ali’yi sevmekse,  ben alevi deðilim” yargýsýný itiraf etmeseler de temel felsefeleri bundan baþka bir þey deðil.

            Ömründe bir gün bile bir dedenin huzurunda diz kýrýp da cem tutmamýþ ama anýlarýnda bol bol orak çekiç alegorileri uçuþan bu arkadaþlardan bu toplumun huzuruna deðgin bir adýmcýk beklemek de maalesef beyhude bir beklenti olmaya mahkum.

            Alevilik kýrkbir çeþit, bu doðru. Ama Aleviliði köhnemiþ ideolojilere maþa yapmaya çalýþanlarýn dýþýnda “kýrkbirin kýrkbiri de ehl-i beyt sevdalýlarý kervanýnýn farklý duraklardaki katýlýmcýlarý. Alevilikten Ali’yi, “ehlibeyt”i, “dede”yi, “cem”i çýkarýrsan geriye bir soy baðý kalýr. E bu ad, sana rant saðlýyorsa içini doldurmaya çalýþýrsýn: Alevilik “alev”den gelir de, yok ilericiliktir de, Alevilikte tanrý var da yok da denemez de vs. vs. bir ton temelsiz,  uyduruk aforizma.

            Bismi þah, Allah Allah,

Ya Allah, Ya Muhammed, Ya Ali….

            4 Kapý 40 Makam…

            Dostlar, Canlar,

            Biz, Alevi olmayanlar; sizi tanýmak istiyoruz. Sizinle hemhal olmak, yoldaþ olmak istiyoruz. Sokakta, pazarda arkadaþýz dostuz ama iþ inanca, ibadete gelindiðinde sizin biraz mahcup, biraz kaçamak kalmanýzý istemiyoruz. Mevlevilerin “þeb-i arus”unu izlediðimiz heyecanla cem izlemek istiyoruz, yapýlacak dualara amin demek istiyoruz. Ya Hak,Ya Pir, Ya Sýrrý Murteza derken gözleri parlayan dedelerin aþkýný hissetmek istiyorum. Mýzraba “Ali sevilmez mi hey dost, deli misin sen?” diye vuran deyiþleri  “türkübar” tadýndan uzak hissetmek istiyorum.

            Muharrem mâteminiz kabul olsun.

            Türk Milleti, her meþrebiyle huzuru, felâhý hak etmiþtir, edecektir.

Not: Dostlardan kaç gündür neredesin? sorusunu beklemedim desem yalan olur. Þükür kavuþturana.